เมื่อวานเดินทางกลับจากค่ายด้วยความเหนื่อยล้า ระหว่างกล้บบ้านในใจก็รู้สึกเสียดายที่ต้องกลับ รู้สึกเหมือนช่วงเวลาแปดวันที่ล่วงเลยผ่านมาเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ทั้งๆที่วันแรกๆที่เหยียบย่างเข้ามาในค่ายรู้สึกเหมือนวันแต่ละวันค่อยๆไหลผ่านตัวเราไปอย่างเชื่องช้า แต่ไม่รู้เพราะอะไรพอวันล่วงเลยมาถึงวันที่สามที่เราอยู่ในค่าย เรากลับรู้สึกว่าเวลาในแต่ละวันมันสั้นมาก เหมือนเวลารอบๆตัวผ่านเราไปอย่างรวดเร็วผิดกับวันแรก ภาพความสนุก เสียงหัวเราะ และทุกๆเหตุการณ์ต่างๆที่เราได้พบเจอในค่ายค่อยๆไหลเข้ามาในหัว คิดถึงความทรงจำเหล่านั้นแล้วเราก็เสียดายที่ต้องกลับ หลังจากกลับถึงบ้านพร้อมกับความเหนื่อยและความทรงจำดีๆเราก็หลับไป...

 

...วันนี้เราตื่นเช้าขึ้นมาก็พบว่า...

 

 

...ไม่มีอีกแล้วเสียงปลุกกวนๆจากพวกพี่ๆค่าย Pre Bee...

 

...ไม่มีอีกแล้วเพื่อนๆ 199 คนที่ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันในค่าย...

 

...ไม่มีอีกแล้วงานต่างๆที่เราทำร่วมกับเพื่อนๆอีก 19 คน...

 

...ไม่มีอีกแล้วรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของเพื่อนๆ 199 คน...

 

...ไม่มีอีกแล้วมุกแป๊กๆของพี่ๆบันเทิง...

 

...ไม่มีอีกแล้วพี่เลี้ยงประจำกลุ่มเราที่มานั่งทานข้าวด้วยบ่อยๆ...

 

...ไม่มีอีกแล้วคำแนะนำดีๆของพวกพี่ๆค่าย Pre Bee...

 

 

 

            ถึงค่าย Pre Bee 3 จะจบลงไปแล้วพร้อมๆกับความสนุกสนาน แต่สิ่งที่เรายังเหลืออยู่คือมิตรภาพ ความผูกพันและความทรงจำและประสบการณ์อันล้ำค่าที่เราได้รับจากค่ายนี้ เราจะเก็บความทรงจำดีๆเหล่านี้เอาไว้ตราบนานเท่านาน

 

            ถ้ามีใครถามว่าหลังจากจบค่ายรู้สึกยังไงเราก็คงจะตอบออกไปว่า รู้สึกใจหายที่เราต้องกลับบ้าน เมื่อวานเรายังเป็นน้องๆค่าย Pre Bee แต่มาวันนี้เรากลายเป็นเด็กมัธยมธรรมดาๆ เพื่อนๆพี่ๆในค่ายก็แยกย้ายกันไปเรียบร้อยแล้ว เมื่อกลางวันเราลองเดินไปทานข้าวที่โรงอาหารที่เราใช้นั่งทานอาหาร ปรึกษางาน ฯลฯ หลังจากซื้อข้าวแล้วนั่งลงที่โต๊ะประจำที่กลุ่มของเรานั่งทานข้าวด้วยกันมาเป็นเวลาแปดวัน ความสึกเหงาๆก็ผุดขึ้นมาเมื่อกวาดสายตามองไปรอบๆโรงอาหารที่ว่างเปล่า ไม่มีเพื่อนๆ 199 คนในค่ายนั่งอยู่ สำหรับบางคนที่อ่านมาจนจบแล้วรู้สึกว่าเราเขียนเว่อร์เกินความจริง เราไม่ว่าอะไรแต่อยากจะลองแนะนำให้คุณไปค่าย Pre Bee ดูบ้างแล้วคุณจะรู้ว่าค่ายนี้เป็นค่ายที่สนุกที่สุดเท่าที่เราเคยเข้าร่วม

..:: สุดท้ายเราก็ขอขอบคุณพี่สตาฟทุกๆคน ::..

 

 

..:: Special Thank ::..

 

พี่โต๊สและพี่เฟย์(ไม่รู้เขียนถูกไหมนะ) พี่เลี้ยงกลุ่ม 18

ขอบคุณสำหรับความห่วงใยที่พี่มอบให้น้องๆกลุ่ม 18

ขอบคุณคำแนะนำดีๆเวลาที่พวกเราทำงาน WorkShop ในแต่ละวัน

ขอบคุณที่พี่ช่วยน้องๆปั่นงานจนเสร็จแม้ว่าจะโต้รุ่งก็ตาม

ขอบคุณสำหรับรอยยิ้มที่พี่มอบให้น้องๆกลุ่ม 18

สุดท้าย 

ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่าง

 

พี่อิ๊บ พี่เลี้ยงกลุ่ม 17

ขอบคุณสำหรับรอยยิ้มที่พี่มอบให้ทุกครั้งที่เจอกัน

ขอบคุณสำหรับคำแนะนำต่างๆ

สุดท้าย

ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่าง

 

พี่ณรงค์ พี่เลี้ยงกลุ่ม 17

ขอบคุณสำหรับคำแนะนำต่างๆที่พี่เขียนแนะนำไว้ให้